Ceny Transferowe w Polsce

Ceny transferowe (CT) oznaczają ustalanie wewnętrznych cen na transakcje (towary, usługi) w ramach jednej firmy, które różnią się od cen rynkowych. Takie wewnętrzne ceny są stosowane przy sprzedaży towarów z jednego działu firmy do drugiego. Transakcje te są zazwyczaj przeprowadzane między podmiotami powiązanymi (powiązane organizacje) w obrębie tej samej grupy kapitałowej lub holdingu.

Ponieważ te ceny są często niższe od cen rynkowych, ceny transferowe mogą być wykorzystywane do optymalizacji podatkowej. Głównym celem cen transferowych jest zatem minimalizacja obciążeń podatkowych. Mechanizmy cen transferowych mogą być również stosowane do przenoszenia dochodów w obrębie grupy kapitałowej pomiędzy różnymi krajami, w tym do krajów o niższych stawkach podatkowych. W rezultacie dochód może nie być opodatkowany tam, gdzie został uzyskany. Zyski są przenoszone na rzecz podmiotów, które mają prawo do korzystania z preferencyjnych warunków podatkowych.

Podmioty Powiązane w Kontekście Cen Transferowych

Podmioty powiązane w kontekście cen transferowych to firmy, które pozostają w określonych relacjach między sobą, co może wpływać na warunki i ceny, po jakich dokonują transakcji. Zrozumienie powiązanych podmiotów jest kluczowym aspektem CT, ponieważ pomaga ustalić, jak kształtowane są ceny towarów, usług lub aktywów pomiędzy tymi organizacjami.

Kryteria Określania Podmiotów Powiązanych:

• Kontrola: Jeśli jedna firma kontroluje drugą (np. poprzez posiadanie ponad 50% udziałów), są uznawane za powiązane.
• Wpływ: Firmy mogą być uznane za powiązane, jeśli jedna z nich ma znaczący wpływ na drugą. Może to mieć miejsce przy posiadaniu mniej niż 50% udziałów, ale wystarczająco dużej części, aby wpływać na decyzje.
• Wspólne Własności: Firmy mogą być powiązane poprzez wspólne przedsięwzięcia lub inne formy współpracy.
• Powiązania Rodzinne: W niektórych jurysdykcjach uwzględnia się również powiązania rodzinne pomiędzy właścicielami lub zarządzającymi podmiotami.

Przykładami podmiotów powiązanych są spółki matki i córki, oddziały, wspólne przedsięwzięcia lub firmy z tymi samymi akcjonariuszami.

Przepisy Prawa w Polsce w Zakresie Cen Transferowych

Podstawowe przepisy podatkowe dotyczące cen transferowych w Polsce znajdują się w:

1. Ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT): Ustawa ta zawiera również przepisy dotyczące cen transferowych, odnoszące się do przedsiębiorców jednoosobowych i osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.
2. Ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT): Jest to podstawowe prawo regulujące opodatkowanie firm w Polsce. Zawiera przepisy dotyczące cen transferowych, w tym wymóg przestrzegania zasady „arm’s length” (zasady ceny rynkowej). Oznacza to, że ceny w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi muszą odpowiadać cenom rynkowym.
3. Rozporządzeniach Ministra Finansów.
4. Kodeksie Podatkowym: Ogólne przepisy prawa podatkowego mają również zastosowanie do zagadnień związanych z cenami transferowymi, w tym do obowiązków sprawozdawczych i dokumentacyjnych.
5. Umowach Międzynarodowych: Polska jest stroną różnych umów i konwencji międzynarodowych, takich jak Konwencja OECD dotycząca przeciwdziałania erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS). Umowy te wpływają na krajowe ustawodawstwo i praktykę w zakresie cen transferowych.
6. Wytycznych OECD: Choć nie są obowiązkowe, stanowią ważny punkt odniesienia dla polskich organów podatkowych i firm. Proponują metody oceny cen rynkowych i zasady, które powinny być stosowane w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi.

Transfer Pricing

Dokumentacja Cen Transferowych w Polsce

W Polsce, podobnie jak w innych krajach, ceny transferowe wymagają przestrzegania określonych norm i standardów dokumentacyjnych. Kluczowym aspektem jest trzystopniowa struktura dokumentacji, wprowadzona w celu zapewnienia przejrzystości i zgodności z wymaganiami organów podatkowych. System ten opiera się na zaleceniach OECD i znajduje zastosowanie zarówno do lokalnych, jak i grupowych cen transferowych.

Trzy poziomy dokumentacji:

1. Plik główny (Master File): Zawiera ogólne informacje o grupie kapitałowej, w tym strukturę grupy, główne rodzaje działalności, dane finansowe, politykę w zakresie cen transferowych, opis modeli biznesowych oraz szczegóły dotyczące funkcji, ryzyk i aktywów związanych z różnymi rodzajami działalności grupy.
2. Plik lokalny (Local File): Obejmuje informacje specyficzne dla konkretnej firmy lub jurysdykcji. Zawiera opisy transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi, stosowane metody wyceny cen transferowych, analizę porównawczą cen rynkowych, wyniki finansowe firmy związane z transakcjami oraz dokumenty potwierdzające zgodność z zasadą ceny rynkowej.
3. Raport kraj po kraju (Country-by-Country Report): Dostarcza informacji o podziale dochodów, zysków, podatków i aktywności ekonomicznej według krajów. Obejmuje skonsolidowane dane finansowe grupy, podział dochodów według krajów, informacje o podatkach dochodowych zapłaconych w poszczególnych krajach, liczbie pracowników oraz aktywach w różnych jurysdykcjach.

UWAGA: Zasada ceny rynkowej to wymóg wynikający z prawa podatkowego, który nakłada obowiązek zapewnienia zgodności warunków transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi z warunkami rynkowymi. Jest to uniwersalny standard oceny niezależnego charakteru transakcji między powiązanymi podmiotami. Zasada ta została opracowana przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i jest odzwierciedlona w Modelowej Konwencji OECD, która stanowi wzorzec umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, oraz w Wytycznych OECD w sprawie cen transferowych.

Wszystkie trzy poziomy dokumentacji zapewniają:

• Wyższy poziom przejrzystości w odniesieniu do wewnętrznej struktury grupy kapitałowej i jej operacji.
• Zgodność z przepisami – posiadanie takiej dokumentacji pomaga firmom spełniać wymagania organów podatkowych i minimalizować ryzyko sporów podatkowych.
• Ułatwienie współpracy z organami podatkowymi – dobrze zorganizowana dokumentacja ułatwia proces kontroli przez organy podatkowe.

Firmy powinny ostrożnie podchodzić do przygotowania tej dokumentacji, aby uniknąć potencjalnych problemów z organami podatkowymi.

Kto musi przygotować dokumentację cen transferowych:

Obowiązek przygotowania dokumentacji cen transferowych dotyczy członków grup kapitałowych lub podatników realizujących transakcje z podmiotami powiązanymi.

Dodatkowo konieczne jest porównanie progów transakcyjnych, których przekroczenie determinuje obowiązek przygotowania dokumentacji cen transferowych, z wartością transakcji zawartych w danym roku finansowym. Obecne progi dokumentacyjne są następujące:

• 10 000 000 PLN – dla transakcji towarowych.
• 10 000 000 PLN – dla transakcji finansowych.
• 2 000 000 PLN – dla transakcji dotyczących usług.
• 2 000 000 PLN – dla transakcji innych niż wymienione powyżej.

Dokumentacja ta, zgodnie z obowiązującymi przepisami, jest przygotowywana na koniec roku, tj. po zakończeniu całego roku finansowego, i musi zostać złożona najpóźniej do końca 10. miesiąca następnego roku. Składana jest w formie elektronicznej.

Dokumentacja zawiera szczegóły dotyczące tego, z kim firma handlowała, jak przebiegał handel i na jakich warunkach. W podsumowaniu przedstawiane jest uzasadnienie, że warunki te były zgodne z tymi, których można by oczekiwać, gdyby te same towary lub usługi były nabywane na otwartym rynku, a nie wyłącznie od podmiotu powiązanego.

Podatnicy są zobowiązani do przedstawienia szczegółowych informacji o stosowanych cenach transferowych do końca 11. miesiąca następnego roku, czyli miesiąc później niż termin przygotowania dokumentacji.

Analiza ryzyk w zakresie cen transferowych

Podatnicy realizujący znaczące transakcje z podmiotami powiązanymi są zobowiązani do dostarczania określonych informacji o cenach transferowych organom podatkowym, poprzez składanie, w stosownych przypadkach:

• Uproszczonego raportu o transakcjach z podmiotami powiązanymi oraz z podmiotami mającymi siedzibę w krajach i terytoriach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową (PIT/TP, CIT/TP).
• Informacji o cenach transferowych (TPR-P, TPR-C).

Celem takiego raportowania jest umożliwienie administracji podatkowej analizy ryzyk w obszarze cen transferowych, w szczególności w celu zwiększenia efektywności wyboru podatników do kontroli.

„Bezpieczna przystań” w zakresie cen transferowych

„Bezpieczna przystań” (Safe Harbor) w cenach transferowych odnosi się do zestawu zasad lub warunków, które zapewniają firmom określone gwarancje w odniesieniu do stosowania przepisów podatkowych i metod oceny cen transferowych. Zasady te pozwalają firmom unikać sporów podatkowych z organami podatkowymi, jeśli spełniają ustalone kryteria.

Koncepcja „bezpiecznej przystani” stanowi ważne narzędzie w dziedzinie cen transferowych, umożliwiając firmom minimalizację ryzyk i uproszczenie przestrzegania przepisów. Przyczynia się do tworzenia bardziej przewidywalnego i stabilnego środowiska podatkowego dla międzynarodowych przedsiębiorstw realizujących transakcje między podmiotami powiązanymi.

Raje podatkowe w zakresie cen transferowych

Raje podatkowe w zakresie cen transferowych to jurysdykcje lub kraje oferujące korzystne warunki podatkowe dla firm, umożliwiając im minimalizowanie zobowiązań podatkowych. Warunki te mogą obejmować niskie stawki podatku dochodowego od osób prawnych, brak opodatkowania określonych rodzajów dochodów lub specjalne reżimy podatkowe, które sprawiają, że takie jurysdykcje są atrakcyjne dla lokalizacji działalności gospodarczej.
Raje podatkowe odgrywają istotną rolę w strategii cen transferowych wielu międzynarodowych firm. Choć mogą oferować znaczne korzyści w zakresie obniżenia zobowiązań podatkowych, korzystanie z takich jurysdykcji wiąże się również z ryzykiem i wymaga ścisłego przestrzegania przepisów zarówno lokalnych, jak i międzynarodowych.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania, napisz do nas na office@progressholding.pl

Progress Holding

See Full Bio